Ponad pół wieku! Tyle wiosen liczy sobie Villa 9A, choć upływu lat po niej nie widać. Dzięki gruntownej modernizacji dom może dziś śmiało konkurować z nowoczesnymi pensjonatami w okolicy. Zachował jednak to, co najważniejsze – duszę, charakter i historię.

Dom został wybudowany w 1960 r. rękoma rodowitych górali w tradycyjnym stylu zakopiańskim z kamienia i drewna. Należy do dzieł sztuki budownictwa podhalańskiego, harmonijnie wpisując się w górski krajobraz i architekturę Zakopanego. Budynków tego typu jest coraz mniej. Znikają one z mapy miasta, ustępując miejsca potężnym budowlom futurystycznym, powstającym wyłącznie z myślą o turystach.

Nasz dom ma duszę i piękną historię, którą – z szacunku dla tradycji oraz przodków – staramy się pielęgnować. Gruntowna modernizacja w 2019 r. została przeprowadzona w taki sposób, aby zachować swoisty klimat i ciepły charakter wnętrz. Jednocześnie wprowadziliśmy nowoczesne rozwiązania w zakresie: termoizolacji, pokrycia dachowego, ogrzewania jak i całego systemu zarządzania domem. Historia jednak pozostała.

 

Historia villi 9a
Historia villa9a w Zakopanem

Villa 9A od zawsze była rodzinnym domem wielopokoleniowym otwartym dla gości. Wielokrotnie była odwiedzana przez wybitne osobowości ze świata kultury czy sportu. Bywali tu m.in.: Ewelina Pęksowa – słynna zakopiańska malarka, aktorzy – Tadeusz Malak i Józef Fryźlewicz czy Wojciech Fortuna – mistrz olimpijski w skokach narciarskich. Na ścianach do dzisiaj wiszą piękne obrazy Eweliny Pęksowej oraz jej synowej – Jolanty Pęksowej malowane na szkle, wpisujące się w nurt sztuki ludowej.

W domu widoczne są również tradycyjne elementy stolarskiej sztuki góralskiej. Należy do nich tradycyjna izba biesiadna wykonana w drewnie, w której znajduje się najstarszy element domu – sosręb z 1906 r. Jest to główna belka w stropie drewnianym, która w przeszłości pełniła funkcję ozdobną. Właśnie na niej umieszczano datę wzniesienia budynku i opatrywano ją znakiem cieśli lub nazwiskiem właściciela. Sosręb pochodzi z zabytkowej willi góralskiej i został przypadkiem uratowany przed zniszczeniem w tartaku.

Dziś – podobnie jak w przeszłości – dom wciąż jest otwarty dla gości. Od 2016 roku przeszło przez jego progi wielu turystów z całego świata, z których wielu podkreślało w swoich opiniach wyjątkowość, ciepło i rodzinny charakter tego miejsca.